สร้างสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมให้เกิดการนอนหลับได้เอง
- ลูกของคุณควรมีเตียงนอนเป็นของตัวเองในพื้นที่ส่วนตัวของลูก หากคุณให้ลูกนอนหลับในที่เดิมเสมอ ลูกจะเชื่อมโยงสถานที่แห่งนั้นเข้ากับการนอนหลับ
- เตียงนอนแบบเตี้ยช่วยให้ลูกของคุณสามารถกำหนดรูปแบบการนอนหลับของตนเองได้ เนื่องจากเขาสามารถคลานขึ้นไปบนเตียงได้เมื่อรู้สึกง่วง และรับรู้ได้ว่าเขาสามารถคลานลงจากเตียงได้เมื่อนอนพอแล้ว เมื่อไม่มีข้อจำกัดเช่นนี้จะช่วยขจัดความรู้สึกต่อต้านที่ลูกอาจมีต่อการเข้านอนให้หมดไป
เชื่อมโยงลูกเข้ากับสภาพแวดล้อมนี้ คือสถานที่สำหรับการนอน
- เพื่อให้ลูกเชื่อมโยงเตียงกับการนอน สิ่งสำคัญคือเตียงนอนจะต้องเป็นเพียงสถานที่เดียวภายในบ้านที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปหลับ
- การอนุญาตให้ ‘ลุกจากเตียง’ ไปนอนในห้องนั่งเล่นหรือเตียงของคุณแม่นั้น จะยิ่งทำให้กระบวนการสร้างความเชื่อมโยงที่จำเป็นระหว่าง ‘เตียงของตัวเขาเอง’ กับ ‘การนอนหลับ’ เกิดขึ้นได้ช้าลง
- ยิ่งคุณเริ่มช่วยลูกสร้างความเชื่อมโยงนี้ตั้งแต่อายุยังน้อยเท่าไหร่ ก็ยิ่งง่ายที่จะทำให้เตียงนอนกลายเป็นสถานที่สำหรับการนอนหลับอย่างแท้จริง เพราะนิสัยการนอนที่ไม่ดีนั้นอาจกลายเป็นเรื่องยากที่จะแก้ไขให้หายในภายหลัง
การให้เวลา
- ลูกอาจต้องใช้เวลาสักระยะกว่าจะรู้สึกว่าเตียงนอนคือพื้นที่สำหรับพักผ่อนของตนเอง และสามารถหลับใหลไปได้เองตามธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากคุณไม่ได้ปลูกฝังนิสัยนี้มาตั้งแต่ต้น ขอให้คุณมีความอดทน และหมั่นพาลูกกลับไปที่เตียงนอนของเขาลูก ด้วยท่าทีที่หนักแน่นแต่เปี่ยมด้วยความอ่อนโยน
