การตอบสนองต่อสาเหตุของพฤติกรรม

สร้างสภาพแวดล้อมที่ช่วยให้คุณสามารถตอบสนองต่อสาเหตุของพฤติกรรมลูกได้

• แม้จะฟังดูเป็นเรื่องที่ค่อนข้างชัดเจนอยู่แล้ว แต่แนวทางที่ดีคือการพิจารณาหาสาเหตุของการอาละวาดหรือปฏิกิริยาตอบสนองนั้น แล้วจึงรับมือกับสาเหตุนั้นโดยตรง ซึ่งการทำเช่นนี้จำเป็นต้องอาศัยการฝึกฝนตนเองให้หมั่นสังเกตพฤติกรรมของลูก เพื่อจดจำไว้ว่าสิ่งใดบ้างที่เป็นตัวกระตุ้นให้ลูกเริ่มอาละวาด หรือทำให้ลูกเกิดอาการร้องไห้และรู้สึกไม่พอใจ

เชื่อมโยงบุตรหลานของคุณเข้ากับแนวทางแก้ไข เพื่อจัดการกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

• เมื่อได้พิจารณาแล้วว่าอะไรคือสาเหตุของพฤติกรรมที่เกิดขึ้น ตอนนี้คุณก็พร้อมที่จะรับมือกับสถานการณ์นั้นแล้ว ลูกของคุณกำลังหิวหรือเหนื่อยอยู่หรือเปล่า? ถ้าใช่ เธอก็ต้องการอาหารหรือการพักผ่อน เธอรู้สึกตื่นเต้นเกินใปหรือเปล่า? ถ้าใช่ เธอก็ต้องการความสงบ เธอรู้สึกว่าถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังหรือถูกละเลยหรือเปล่า? ถ้าใช่ เธอก็ต้องการความใส่ใจจากคุณอย่างเต็มที่ ไม่ใช่เพียงแค่ความสนใจแบบครึ่งๆ กลางๆ ในขณะที่คุณกำลังจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่ หรือว่าเธอกำลังรู้สึกหงุดหงิดขัดใจ? ถ้าใช่ เธอก็ต้องการความช่วยเหลือในสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่นั่นเอง
• หากลูกกำลังประสบปัญหาในการยอมรับความผิดหวังหรือเรื่องที่ไม่เป็นดั่งใจ สิ่งที่เขาต้องการจากคุณคือความสงบและการควบคุมอารมณ์ให้มั่นคง การที่คุณยอมทำตามใจลูกเพียงเพราะเขาโวยวายหรือกรีดร้องขอสิ่งใดสิ่งหนึ่ง จะยิ่งทำให้เขายอมรับขอบเขตหรือข้อจำกัดอื่นๆ ได้ยากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ช่วงเวลาดังกล่าวก็ไม่ใช่เวลาที่จะใช้คำขู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำขู่ที่คุณรู้อยู่แก่ใจว่าจะไม่สามารถทำตามนั้นได้จริง ตัวอย่างเช่น "ถ้าลูกไม่หยุดกรีดร้อง เราจะไม่ไปสวนสาธารณะกันนะ ทั้งตอนนี้และสัปดาห์หน้าด้วย" จงรออย่างอดทนจนกว่าลูกจะสงบลง แล้วจึงค่อยก้าวผ่านเรื่องนั้นไป โดยไม่ควรย้อนกลับไปพูดถึงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของลูกอีก เมื่อเหตุการณ์นั้นได้จบลงแล้ว

การให้เวลา

• ควรหาเวลาคิดทบทวนถึงสาเหตุที่ทำให้ลูกมีพฤติกรรมเช่นนั้นก่อนที่จะตอบโต้ บางครั้งการใช้เวลาไตร่ตรองสักครู่ก็ช่วยให้เราใจเย็นลง ไม่ตอบโต้เกินเหตุ และอาจนำไปสู่ทางออกที่ทำให้สถานการณ์สงบลงได้