คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการทำผิดพลาด

ฉันควรให้ความช่วยเหลือมากแค่ไหน?

ฉันพยายามชวนลูกวัยหัดเดินมามีส่วนร่วมในการช่วยเตรียมมื้อกลางวันเป็นประจำทุกวัน ส่วนใหญ่แล้วลูกจะดูสนุกสนานกับกิจกรรมนี้มาก แต่บางครั้งเขาก็จะเริ่มหงุดหงิดเมื่อทำอะไรผิดพลาดหรือไม่เป็นไปตามที่ตั้งใจไว้ ฉันรู้ดีว่าเขาจะได้เรียนรู้จากความผิดพลาดเหล่านั้น แต่ฉันก็ยังไม่แน่ใจว่าเมื่อไหร่ที่ฉันควรจะยืนกรานให้เขาทำสิ่งที่เริ่มไว้จนเสร็จสิ้น และเมื่อไหร่ที่ฉันควรจะเข้าไปรับช่วงต่อแล้วทำให้เขาแทน

ประการแรก สิ่งสำคัญที่ต้องตระหนักไว้เสมอคือ ลูกวัยหัดเดินของคุณกำลังอยู่ในช่วงกระบวนการแห่งการเรียนรู้และพัฒนาตนเอง ในบางวันเขาอาจทำสิ่งต่างๆ ได้ดี มีความมั่นใจ และเปี่ยมไปด้วยพลังที่จะพากเพียรและพยายามทำสิ่งต่างๆ ต่อไป แต่ในบางวัน เขาก็อาจรู้สึกเหนื่อยล้าและรู้สึกท้อแท้หรือรับมือไม่ไหวเมื่อสิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปตามที่เขาคาดหวังไว้ ดังนั้น สิ่งสำคัญคือคุณควรสร้างนิสัยในการสังเกตและรับรู้ถึงสภาวะทางอารมณ์ของลูกในแต่ละวัน เพื่อที่จะได้ปรับระดับความคาดหวังของคุณให้เหมาะสมกับสถานการณ์นั้นๆ อย่างไรก็ตาม โดยหลักการทั่วไปแล้ว คุณควรยึดถือแนวทางที่ว่า ให้ลูกได้ลงมือทำในส่วนที่เขาสามารถทำได้ด้วยตนเอง และคอยให้ความช่วยเหลือในส่วนที่เขารู้สึกว่าเป็นเรื่องยากหรือเป็นอุปสรรค ตัวอย่างเช่น ในวันหนึ่ง ลูกอาจทาเนยลงบนขนมปังสำหรับทำแซนด์วิช ทาแยมลงบนขนมปังทั้งสองแผ่นแล้วประกบเข้าด้วยกันได้สำเร็จ แต่กลับประสบปัญหาในการใช้มีดหั่นแซนด์วิชชิ้นนั้นออกเป็นสี่ส่วน ในสถานการณ์เช่นนี้ อย่าเพิ่งรีบเข้าไปทำให้จนเสร็จสิ้นแทนเขาเสียทีเดียว แต่ให้คุณหยิบมีดขึ้นมา แล้วค่อยๆ สาธิตให้เขาดูอย่างตั้งใจและพิถีพิถันว่าควรหั่นแซนด์วิชออกเป็นสองส่วนอย่างไร วิธีนี้จะช่วยแบ่งเบาภาระในส่วนที่ยากลำบากลงไปได้ครึ่งหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นการสาธิตวิธีการหั่นขนมปังทั้งสองชิ้นนั้นให้แบ่งครึ่งลงไปอีกครั้งหนึ่งให้เขาได้ดูเป็นตัวอย่าง จากนั้น ให้เปิดโอกาสให้เขาได้ลองลงมือทำด้วยตนเอง เขาอาจรู้สึกมีกำลังใจและอยากที่จะลองทำดู แต่หากเขาไม่ยอมทำ คุณก็ค่อยลงมือทำให้เขาจนเสร็จสิ้นแทน ซึ่งในทุกๆ ครั้งที่คุณลงมือทำให้เขาดูนั้น เท่ากับว่าคุณกำลังมอบบทเรียนสาธิตให้แก่เขา เพื่อที่เขาจะได้นำไปลองฝึกฝนทำดูด้วยตนเองในโอกาสถัดไป