สร้างการสนทนา

เตรียมสภาพแวดล้อมทางภาษาที่สมบูรณ์

คุณและผู้ใหญ่คนอื่นๆ ในโลกของลูกคือส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อมทางภาษาของลูกน้อย ให้แน่ใจว่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของลูกตระหนักถึงความสำคัญของการใช้ภาษาที่สื่อความหมายอย่างละเอียดถี่ถ้วนอยู่เสมอ

เชื่อมโยงลูกกับคำพูดผ่านประสบการณ์ตรง

ลูกน้อยของคุณเข้าใจบทสนทนาของคุณได้มากกว่าที่คุณคิด ดังนั้นจึงสำคัญมากที่คุณต้องอธิบายกิจวัตรประจำวันของลูกให้ลูกฟังเป็นระยะๆ ยกตัวอย่างเช่น เวลาเตรียมตัวออกไปข้างนอก คุณอาจพูดว่า "วันนี้ข้างนอกหนาวมาก เราต้องใส่เสื้อแจ็คเก็ต แม่กำลังสอดแขนซ้ายของลูกเข้าไปในแขนเสื้อ แม่กำลังมองหาช่องในเสื้อแจ็คเก็ตสำหรับแขนขวาของลูก"
พูดคุยกับลูกน้อยโดยตรง แทนที่จะพูดขณะทำงานหรือหันหลังให้ลูก ลูกจำเป็นต้องเห็นตาและปากของคุณ รวมถึงได้ยินคำพูดของคุณ
สังเกตความพยายามของทารกที่จะพูดและตอบรับลูกด้วยการสัมผัสหรือรอยยิ้มและพูดทวนสิ่งที่คุณได้ยิน
เด็กๆ เชื่อมโยงคำศัพท์กับสิ่งของ ดังนั้นการได้ยินคำศัพท์ของสิ่งที่แตะต้องจึงเป็นสิ่งสำคัญ สังเกตสิ่งของที่ลูกน้อยกำลังมองหรือชี้ และตอบสนองด้วยการให้คำศัพท์ที่เชื่อมโยงกับสิ่งนั้น เมื่อลูกชี้ ให้พูดคำนั้นต่อไป ไม่ว่าเขาจะอยากฟังกี่ครั้งก็ตาม
ใส่คำศัพท์ใหม่ไว้ท้ายประโยค และจัดโครงสร้างวิธีที่คุณพูดกับลูกน้อย เพื่อให้คำศัพท์ใหม่ถูกพูดซ้ำ วิธีนี้จะช่วยให้เรียนรู้คำศัพท์ใหม่ได้ง่ายขึ้น ตัวอย่างเช่น คุณอาจพูดว่า: ‘อยากกินแอปเปิลไหม เรามีแอปเปิลสีแดงอยู่บ้าง อยากกินแอปเปิลสีแดงไหมคะ’
ไม่จำเป็นต้องใช้ "ภาษาเด็ก" หรือสร้างคำศัพท์เฉพาะสำหรับเด็กทารก ลูกน้อยของคุณเรียนรู้คำศัพท์ที่ถูกต้องที่ผู้ใหญ่ใช้ในการสนทนาได้ง่ายพอๆ กับคำศัพท์สำหรับเด็กทารก แล้วจะให้คำศัพท์สำหรับเด็กกับเขาไปทำไม?

หาเวลา

การทำสิ่งเหล่านี้กับลูกน้อยทุกวันไม่จำเป็นต้องมีเวลาเพิ่ม แต่ต้องใช้ความอดทน การที่คุณเอ่ยชื่อเพียงครั้งเดียวไม่ได้หมายความว่าลูกจะพูดคำนั้นได้ในครั้งต่อไป ปากของลูกต้องใช้เวลาในการสร้างรูปร่างที่ถูกต้องเพื่อเปล่งเสียงที่จำเป็น แต่เมื่อคุณรับรู้ถึงความพยายามและอดทนพอที่จะพูดซ้ำๆ ให้ฟังทีละน้อย ลูกก็จะเริ่มพูดได้